．·°◎∴" Get Lost !!! " ∴◎°·．-

ง่า ... ว่าจะอัพทุกวัน แต่ๆม่มีเวลาเลยอ่ะ ไปไหนหมดไม่รุ อัพย้อนแล้วกัน...จะลืมแล้วๆๆๆ ================== 03/04/2009 วันแรกๆของการอยู่ กท. การที่ต้องอยู่คนเดียว มันไม่ลำบากซักนิดเลยนะ ถ้าหากไม่ได้อยู่กุงเทพ ตอนนี้อะไรๆ ก้อยังไม่มี ไม่พร้อม หมอน ผ้าปูที่นอน ผ้าห่ม ... ยังไม่มีเลย ไม่ได้เอามาจากบ้านอ่ะ อนาถจัง... วันนี้ไปฝึกงาน เจอเพื่อนที่ึฝึกงานด้วยกันอีก 2 คน เป็นเด็ก มัณฑนศิลป์ โคตรเทพ ชื่อขมกับเฟิร์น เป็นเรื่องบังเอิญ ม๊าก มาก ที่เราเคยเจอเฟิร์นตอนงาน indy in town เฟิร์นเปนเพื่อนกะปอมหน่ะ สวยมากเลย ส่วนขม ชื่อโคตรเท่เลย งานก็เท่... สุดยอดอ่ะ ... ตอนกลางวันสองคนนั้นก็ชวนไปกินก๋วยเตี๋ยวร้าน วโรชา พี่โอมเรียกประชุมงานนิดหน่อย ได้งาน BE+Green มาคิดด้วย หลังจากฝึกงานเส็ด ก็เดินหาอะไรกิน เหงาๆ ไปซอย 30 มา ได้ก๋วยเตี๋ยวกลับมาอีก 1 ถุง มากินหอ น่าอร่อยดีอ่ะ แต่โง่นะ ... ลืมไปว่าที่หอไม่มี ถ้วย กับช้อน เลยเดินหาซื้ออีก... หาไม่ได้เลยอ่ะ จากซอย 30 เดินจนจะถึงหออยู่แล้ว มาเจอร้านตรงข้ามหอนี่เอง โชคดีหรือโชคร้ายเนี่ย... ไม่งั้นกะซื้อเกี๊ยวกุ้งใน 7-11 กินแล้วเอาช้อนกับถ้วยมากินเตี๋ยวแล้วนะเนี่ย พุงแตกตายแน่ๆๆๆ เออลืม... ซื้อองุ่นมากินด้วยนะ ฮิฮิ ชอบๆ ^^ ================== 04/04/2009 วันนี้ไป JJ กับ นาย ปัด บาส ขึ้นรถเมลล์ 454 หน้าหอ ไปลงหน้าราม เจอ นาย ปัด บาส ยืนรออยู่ก่อนแล้ว... ก้อโห่ .... กว่ารถเมลล์จะมามันนานนี่หว่า แล้วก็ขึ้นแท็กซี่ๆๆๆ ไป JJ กัน หารกันหลายคนไม่แพงหรอก แล้วนุขา...จะมาเอากล้อง ก้อนัดเจอกัน หน้ารถไฟฟ้าใต้ดิน จตุจักร แล้วก็รอเพื่อนป้าบาสมาอีกคน ชื่อพี่ส้ม เดินชอปกันอยู่หลายชั่วโมง เราเตรียมเป้ใบโตมาด้วย ซื้อของก็เอาใส่เป้ บอกคนขายว่าไม่เอาถุงค่ะ เปนการช่วยลดโลกร้อนๆๆๆๆ เปนคนดีมะๆๆๆ คิคิ เดินจนเย็น หิวโซเลยอ่ะ แวะหาไรกินกันก่อนกลับ ขากลับแยกกัน... เราขึ้นรถไฟฟ้า ยาวถึงหอเลย เหนื่อยมากมาย กลับมาอาบน้ามเปลี่ยนชุด ... เพื่อนๆ นัดรวมกันที่ เซ็นทรัลเวิร์ล อีก เด๋วมาพิมต่อ กินข้าวก่อนนะ ^^

02/04/2009 วันนี้ตื่นแต่เช้า ออกไปหาหอพักกับพ่อแม่ ไปดูหลายที่เหมือนกัน ไม่แพง... ก็มีข้อจำกัดว่าต้องอยู่หลายเดือน ทำให้ต้องเสียค่ามัดจำเป็นหมื่นไปโดยเปล่าประโยชน์ ตะเวนหากันจนเหนื่อย แดดเริ่มแรง หาไม่ได้ซักทีจนแม่เริ่มหงุดหงิด เลยบอกว่าเอาไอ้หอนั้นแหละ 4500 เสียค่มัดจำไปฟรีๆเลย หมื่น 2 .... โหดไปไหม? เลยกลั้นใจไปดูอีกที่ ราคาถูกกว่าไม่กี่ร้อย แต่เสียค่ามัดจำน้อยกว่าที่แรก ... อะไรที่ถูกกว่า ย่อม.... มีข้อเสียมากกว่า หนึ่ง คือ ห้องเก่ากว่า เฟอร์ฯ แอร์ ฯลฯ ไม่มีอินเตอร์เน็ต (สำคัญมากกกกกกกกกกก*) อยากจะร้องไห้ T-T แต่ก็มีดีอยู่ตรงที่ว่าอยู่ใกล้นี่หล่ะ *-* แถมอยู่ใกล้พี่ที่ทำงานที่เดียวกับที่เราฝึกงาน อื้ม.... ก็ไม่เลวร้ายไปซะหมดหรอกนะ การมาฝึกงานวันที่ 2 มาถึงตอน 4 โมงเช้า เข้ามาในห้องยังไม่มีใครมาเลยนอกจากพี่ปอนด์ วันนี้ก็ว่างเช่นเคย นั่งอ่าน สาวนักขายขนมปังจนจบเล่ม แล้วก็ออกไปซื้อของที่ Big C กับพี่ปอน (เดินไป ...ใกล้นิดเดียว) กลับมานั่งอ่าน 40 ปี ชีวิตใน ขวัญเรือนได้นิดหน่อย ก็ได้งาน ตัดกระดาษ *-* ยังดีนะมีประโยชน์บ้าง พี่โอมก็เอางานมาให้ดูบ้าง ได้ความรู้พอเป็นระสัย พอหายอยากได้ชั่วขณะหนึ่ง วันนี้เจอพี่โหน่งด้วย อุอุ โคตรแมน เท่กว่าที่คิด *วันที่ 2 ::ปลื้ม =^_^= อ่า.... ที่หอไม่มีเน็ตนะ นั่งเล่นที่ทำงานเอา ฮ๋าๆ

วันนี้เป็นวันแรกที่ฝึกงาน... *-* ตื่นเต้นแทบตาย แต่ก็มาสายจนได้... งี่เง่าจิงๆ --------------------------------------- เมื่อวานได้โทรมาบอก พี่กอล์ฟ กอง บก. แล้วว่าจะเข้าไปวันที่ 1 10 โมงเช้า ตั้งใจจะไปก่อนเวลา ซัก ชั่วโมงนึงด้วยหล่ะ เผื่อหลงทาง (ฮ่าๆ) ขึ้นรถจาก นครสวรรค์ ... 10 โมงแล้ว แม่จ๋า .... นู๋ยังไม่ถึงอนุเสาวรีย์เลย แย่แน่ๆ เลยโทรไปบอกที่ ออฟฟิศก่อน ว่าจะเข้าไปสาย =_= รู้สึกแย่ๆ นะ วันแรกก็เปนงี้แล้ว ลงรถตู้จากอนุฯ ขึ้นรถไฟฟ้า (40 บาทแหน่ะ) แล้วขึ้นมอไซรับจ้างต่อ (15 บาท) ... ไม่คุ้นกับการนั่งแว๊นมอไซด์โดยที่ใครก็ไม่รุ้ขี่เลยอ้ะ *-* เด๋วก้อชินมั้ง มาถึง ผมเผ้าหน้าตากระเซอะกระเซิง ไม่ทันได้จัดเตรียมให้เรียบร้อยหรอก ตัดสินใจขึ้นมาเลยกลัวจะสายไปมากกว่านี้ อื้ม.... ที่นี่น่าอยู่ดีนะ >_< อ๊ะๆๆๆ ... มัวแต่มองโน้นมองนี่เพลิน หาห้องไม่เจอหล่ะ ผู้คนที่อยู่บนนี้ก็เริ่ม ส่งสายตามองมา ... คงสงสัยว่าก้อนไขมันเดินได้ก้อนนี้มาจากไหน มาทำไม มาเลิกๆ ลั่กๆ อยู่แถวนี้ทำไม จะโทรไปถามว่าห้องอยู่ตรงไหนก็ไม่มีใครรับ อ่า แย่อีกแล้วๆ เดินวนไปวนมาอยู่สี่ห้ารอบ!!! ก็เจอสาวยาคูล (แต่สาวมานานแล้วนะ) เปิดประตูห้องหนึงๆออกมา เลยถามพี่(ป้า) เค้าว่ามีใครอยู่ในห้องมั๊ย พี่เค้าก็บอกให้เคาะเลย แล้ว...ประตูก็เปิด เพราะมีผู้ชายร่างสูงคนหนึ่ง นามว่าพี่จุฬเปิดประตูให้เข้ามาแล้วแนะนำให้รู้จักกับพี่กอล์ฟ และพี่ๆ อีกหลายคน รวมถึงพี่(ป้า)แม่บ้าน ++++++++++++++ ถายในออฟฟิศเป็นห้อง เล็กๆ ทางเดินที่มีอยู่น้อยนิด ต้องเบียงตัวหลบกันทุกครั้งที่เดินสวนกัน หนังสือ ...กระดาษ กองกระจัดกระจาย จนไม่กล้าแตะไม่กล้าจับอะไรกลัวองมันถล่มลงมา *-* แต่มันก็ให้ความรู้สึกดีนะ ... ไม่หน้าเชื่อว่าห้องเล็กๆห้องนี้ จะผลิตหนังสือที่มีคุณภาพมากมายให้พวกเราได้อ่าน ปลื้มๆๆๆ =^^= ตอนนี้นั่งอยู่ที่ออฟฟิศ นั่งเล่นคอมส่วนกลาง(mac) ยังไม่มีงานให้ทำเพราะงานพึ่งหมดไป รอเวลา.... ตื่นเต้นนะนิ >_< ได้ช่วยหยินกระดาษจากเครื่องปริ๊นบ้าง ขนหนังสือนิดนึง * วันแรกได้ทำแค่นี้แหละ .....ตอนเย็น หลังจากเลิกงานแล้ว (6โมง) เกิดอาการหิวๆ *-* เพราะเป็นวันแรกที่ฝึกงานมั้ง เลยรู้สึกเกร็งๆ ไปหมด ไม่กล้าพูด ไม่กล้าลุกไปไหน ไม่กล้ากินอะไร ได้ขนมปังหนึ่งแผ่นของพี่ปอนด์คนสวยช่วยมาปูรองท้อง จากนั้นก็เดินหาหออยู่คนเดียว ตอนแรกเดินเข้าไปในซอย 10 .... เดินได้ครึ่งซอยแล้วก็นั่งมอไซย้อนกลับมาทางเก่า (10 บาท) เพราะ... * มันใกล้มืดแว้ว กัวงิ แล้วก้อเดินออกมาหาไรกิน... มันช่างหายากจิงๆ แสงสว่างรอบกายค่อยๆหดหายไปทีละนิดแบบไม่รู้ตัว เลยตัดสินใจ ขึ้นรถ กระเป๊าะ (เค้าเรียกกันว่างี้นะ) (5บาท) ไปลงหน้าซอย กะว่าจะขึ้น BTS ไปหาอะไรกิน เจอน้องแม็คกับป้าติ๋ว กำลังจะซื้อตั๋ว ..... โลกกลม จิงๆ เงินโทรศัพท์ใกล้หมด แม่ก็โทรมาบอกว่าถึงไหนแล้วๆ ตลอดทาง เดินเข้า 7-11 ซื้อบัตรเติมเงิน(300 บาท)พร้อมใช้สิทธิ์แลกซื้อ ฟุตลอง (20 บาท) ตัดสินใจ .... นั่งกินก๋วยเตี๋ยว+น้ำลำใย (40 บาท)รอพ่อกะแม่ในร้านที่ตั้งอยู่บริเวณล่างสถานีรถไฟฟ้า คนเยอะนะ... แต่รู้สึก .... ไม่ค่อยอร่อย ..... ........ ............ นานจัง ไมไม่มาซักที จ่ายเงินค่าเช่าพื้นที่สำหรับการรอคอย แล้วเดินข้ามมารออีกฟาก นั่งรออยู่รอมถนน ...ดูรถสัญจรกันไปมา วุ่นวาบดีเนอะ อนาถสภาพตัวเองด้วย แล้วอยู่ๆ ก็มีเสียงตะโกนเรียกชื่อเราลอยมา... มองหาต้นตอแล้วก็เห็นว่าพ่อกำลังขับรถเข้ามาใกล้ๆ มีอาเปนคนเปิดกระจกรถร้องเรียกอยู่ในรถ แต่ตรงนั้นไม่สามารถจอดรับได้ เลยวิ่งไปดักอีกทาง รถเข้าจอดขนานคู่กับทางเท้า ประตูรถเปิดออก ในรถมีคนนั่งกันอยู่เต็มรถ ที่วิ่งระยะยาวมาจาก นครสวรรค์ สถาณการณ์ตอนนั้น เปนเวลา 1 ทุ่ม รถติดมาก คนส่วนใหญ่พึ่งเลิกงาน กำลังแยกย้ายกันกลับบ้าน เราโทรหาพี่ปอน ให้ช่วยติดต่อหอพัก พี่ปอนด์ก็พา เรากับแม่ไปตะเวนหาหอจนมืด::ขอบคุณมากค่ะ) ...แต่ว่า คืนนั้นยังไมได้ เพราะมันดึกแล้ว พนักงานกลับไปกันหมดแล้ว เลยหาโรงแรมพักก่อนหนึ่งคิืน พรุ่งนี้ค่อยลุยกันต่อเนอะ *-* เมื่อยเนื้อเมื่อตัวไปหมด ..... เมื่อยยยยยย * (คิดถึง สครับป์ *-*)

*-* Portfolio+E-book+Stopmotion >>> ที่กลายเปน shot film Project หนังสั้น ... ทรมานยาวววววววววววว กินช่วงเวลาพักและเตรียมความพร้อมที่จะไปฝึกงานจนแทบไม่เหลือ ยัง .... ยังไม่หมด งานแม่ด้วยอ่ะ -------------------------------------- หลังจากส่งงาน (แก้ I วิชาวิชวลเอฟเฟค) ก็ปาเข้าไปวันที่ 28 แล้ว *-* ทั้งที่ความจริงกำหนดส่งวันที่ 25 ... ก็นะ ขนาดล่วงเข้าวันที่ 3 แล้วก็ยังไม่เสร็จ พอๆๆๆ ไม่พูดถึงเรื่องงานแล้ว จะบ้าตาย... ทันทีที่ส่งงาน ทางบ้านก็ส่งท่านพี่มารับกลับอย่างเร่งด่วน ไม่ได้หายใจหายคอกันเลย ข้าวของก็ยังไม่ทันได้เก็บ ใช้เวลาเดินวนอยู่ในบ้านจนแน่ใจว่าไม่ลืมอะไรแล้วนานโข แต่ก็ทำให้อุ่นใจ ว่าคงอีกนานที่จะต้องกลับมายังเจอบรรยากาศแบบนี้ ในใจตอนนี้มันเร่งและต้องการที่จะออกไปสู่โลกภายนอกแล้วหล่ะ เดินทางถึงบ้าน... ยังไม่ทันได้พัก ก็ต้องมานั่งทำงานให้แม่ต่อ จนวันที่ 31/03/2009 วันทุดท้ายของเดือนที่คิดว่ามีความหมายที่สุดในชีวิต ดูเหมือนจะยังไม่พร้อมกับการฝึกงานเลยแม้แต่น้อย ... วันที่ 1/04/2009 ต้องเริ่มฝึกงานแล้วนะ ตอนนี้ ... ยังนั่งอยู่บ้านอยู่เลยหล่ะ แย่แน่ๆ กู >_<

ส่งงาน.... วันเกิด (11/03/2009) ....ส่งงาน

15/02/2009 เน่ๆ... ไป สามชุกมา ... ต่อด้วยอัมพวา แล้วก้อไปดูงาน หลายที่มากๆ เหนื่อยๆ แต่หนุก ได้อยู่กะเพื่อนๆ เฮฮาๆ *-* แล้วก้อไป ชิกกาชิก~ ที่บริคบาร์ต่อ หุหุ ... (ไวโอลินอ่ะนะ) รู้กันๆ ฮ่าๆ พึ่งได้รับเงินที่ทำงาน Citcoms มา กว่าครึ่งหมื่น ละลายหายไปกว่าครึ่งตอนที่ยังไม่ทันจะข้ามอาทิต กลับมอพร้อมความอ่อนละโหยโรยแรง และความเหี่ยวแห้งของกาเป๋าเงิน ทริปนี้ โอเค *-*